آیتالله بهجت قدسسره: مهمتر از دعا برای تعجیل فرج حضرت مهدی (عجلاللهتعالیفرجهالشریف)، دعا برای بقای ایمان و ثبات قدم در عقیده و عدم انکار آن حضرت تا ظهور او میباشد؛ زیرا مردن، تنها قطع حیاتِ دنیای چند روزه فانی است، اما بیرون رفتن از عقیده صحیح، موجب هلاکت ابدی از حیات جاوید آخرت و خلود در جهنم است؛ لذا حضرت امیر علیهالسلام در لیلةُالمَبیت از رسول اکرم (صلیاللهعلیهوآلهوسلم) میپرسد: «أَفِی سَلامَةٍ مِنْ دِینِی؟؛ آیا دین من سالم خواهد بود؟».یعنی از استقامت در دین و ثبات ایمان و عقیده تا مرز شهادت را ـ که از خود شهادت بالاتر است ـ از آن حضرت سؤال میکند.این دعا خیلی عالی است که دستور داده شده است در زمان غیبت خوانده شود، که: «یا أَلله ُ یا رَحْمانُ یا رَحِیمُ! یا مُقَلبَ الْقُلُوبِ، ثَبتْ قَلْبِی عَلی دِینِک؛ ای خدا، ای رحمتگستر، ای مهربان، ای گرداننده دلها، دل مرا بر دینت ثابت و استوار بدار».در محضر بهجت، ج۲، ص۱۰۱ پ ن: لیلة المبیت شبی است که سران قریش تصمیم گرفتند در آن شب محمد را به قتل برسانند، ولی علی به جای محمد در بستر وی خوابید و نقشه قریش به سرانجام نرسید.

عسگـــری یا عسکـــری ؟⬅️ عسگری به معنای عقیم و بیدانه است؛ لذا دشمنان از این شهرت برای اثبات عقیم بودن امام و عدم داشتن فرزند (نبودن وجود امام زمان) استفاده می کرده و می کنند .⬅️ عسکر محلهای بوده در شهر سامرا که لشکرگاه و محل توقف سپاه خلفای عباسی در آنجا قرار داشت. ⬅️ خلفای عباسی برای زیر نظر داشتن فعالیتهای فرهنگی، علمی و سیاسی امام هادی علیهالسلام، آن حضرت را در سال 236 ه.ق از مدینه به سامرا انتقال و در محله عسکر سکونت دادند. چون امام حسن علیهالسلام و پدر بزرگوارش امام هادی علیهالسلام در محله عسکر قرارگاه سپاه در شهر سامرا زندگی میکردند و به عسکری لقب یافتند و این لقب مشترک بین آن حضرت و پدرشان امام هادی علیهالسلام است و آنها را عسکریین گفتهاند. ⬅️ اگر بنا بود این لفظ به (گاف) نوشته یا تلفظ شود، باید امام هادی نیز عقیم میبود و از نعمت فرزند محروم تلقی میشد.⬅️ از سوی دیگر عسکر لفظی عربی است و اصولا در زبان عربی حرف گاف وجود ندارد. پس آنچه صحیح است، عسکری (با کاف) است، نه عسگری (با گاف). ⬅️ در به وجود آمدن شایعه عقیم بودن حضرت، عوامل مختلفی چون خلفای عباسی، جعفر کذاب و فردی

زمانی بر مردم بیاید که هیچ دینداری دینش برایش سالم نماند جز اینکه از قله کوهی بگریزد یا از سوراخی به سوراخ دیگر پناه برد چون روباه که با بچه هایش چنین کند، و این آخرالزمان باشد. هنگامی که معیشت جز با گناه تامین نگردد؛ چون این وضع پیش آید عذب بودن و تجرد حلال شود؛ در آن روزگار است که مرد به دست پدر و مادرش تباه و گمراه شود و اگر پدر و مادر نداشته باشد به دست زن و فرزندش و اگر زن و فرزند نداشته باشد، چه بسا هلاکت و تباهی اش به دست خویشان و همسایگانش باشد که او را به تهیدستی و فقر سرزنش کنند و بترسانند و تکالیفی بر او نهند که وی از عهده آن بر نیاید تا گاهی که او به پرتگاه های هلاکت سقوط کند. کنز العمال، حدیث 2108

شاید برای شخصی این سوال پیش آید که چرا بعضی از نعمتها را خداوند متعال در بهشت به انسان میدهد، ولی همان نعمت را در زندگی دنیا بر بندهاش حرام میکند!؟ در این نوشتار تلاش میکنیم، پاسخ این سوال را بر اساس آیات قرآن بدهیم. به گزارش شفقنا به نقل از رهروان ولایت اسلام دینی است که به خاطر پیشرفت روز افزونی که در جامعه داشته، از سوی افراد مغرض یا نادان مورد هجوم قرار گرفته است، یکی از این هجمهها که از سوی این افراد به اسلام شده این است که اسلام دین شهوت و هوس است؛ زیرا افراد جامعه خویش را به نعمتهایی مانند شراب، دوشیزگان بهشتی و … وعده میدهد. «پاپاس فندر» در کتابش مى نویسد: «محمد کوشش کرد … با وعده بهشت پر از عیش و عشرت نفسانى، مذهب و آیین خود را مقبول اعراب سازد».[۱] این اندیشه گرچه از سوی دیگر مستشرقان منصف[۲] مورد نقد قرار گرفته است، ولی از آنرو به آن میپردازیم که میتواند این سوال را در ذهن خوانندگان ایجاد کند که چه تفاوتی بین دنیا و آخرت وجود دارد که بعضی چیزها در دنیا از سوی خداوند متعال منع شده است، ولی همانها در آخرت به عنوان پاداش به مومنین داده میشود مانند شراب، حوریه بهشت

کانون فرهنگی منتظران ظهور برگزار می کند: جشن میلاد پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و امام جعفر صادق علیه السلام شنبه 27 آذر ساعت: 19:30 سخنران و مداح: کربلایی مصطفی شکوری مکان: قلمستان، کوچه مسجد ولیعصر، روبروی مطبخ ولیعصر، علامت پرچم شام میهمان سفره مادر سادات علیها السلام هیئت شریف یازهرا سلام الله علیهامحفل جنودالزهرا سلام الله علیها